Artysta	Volapuk
Tytuł	Polyglot
Data wydania	2000
Wytwórnia	Cuneiform
Czas	40:14
Gatunek	awangarda
Style
Ocena (1-6)

    Trzeci studyjny album znakomitego francuskiego tria, które - na szczęście - nad Wisłą nie wymaga rekomendacji. Z powodzeniem zagrali u nas ostatnio dwie trasy koncertowe, a ich plonem jest zarejestrowany podczas jednej z nich koncertowy album "Pukapok". Volapuk to najwybitniejszy dziś reprezentant nurtu Rock In Opposition. Ta zrodzona w połowie lat 70. tradycja postawiła sobie za ambicję stworzenie europejskiego progresywnego rocka. Miast kopiować amerykański rock & roll, szukała natchnienia w muzyce improwizowanej, kameralistyce muzyki współczesnej i lokalnym folku. Błyskotliwą fuzję tych właśnie wątków prezentuje Volapuk.
    Zespół pochodzi z Francji, co nie pozostało bez wpływu na ich muzykę. Muzyka Volapuk ma w sobie wdzięk francuskich chansons, subtelny, surrealistyczny dowcip i teatralną aurę. Ich folkowe inklinacje sięgają jednak szerzej, kierując się ku żywiołowej i złożonej rytmicznie muzyce Bałkanów. A wszystko to wykonane z karkołomną brawurą przez charyzmatycznych instrumentalistów grających w nietuzinkowym składzie: perkusja, wiolonczela i klarnet.
Co zmienia w tak niebanalnie utrwalonym wizerunku grupy ich trzeci studyjny album? Linia estetyczna jest ta sama. O ile jednak poprzedni album - Slang - jawił się najbardziej żywiołową produkcją tria, ten jest najbardziej uspokojony, pogodny i jakby mocniej wgryzający się w wątki folkowe widziane przez surrealistyczne soczewki. Wydaje się, iż Volapuk wyznaczywszy optymalne granice swej sztuki dokładniej penetruje jej obszar. Aranżacje wzbogaciły się o dźwięki fletu, marimby, sanzy. Triu towarzyszy gościnnie Takumi Fukushima, japońska skrzypaczka i wokalistka, znana z wielu przednich projektów tradycji RIO - After Dinner, Rale, Arminius. W jednym utworze, własnego zresztą autorstwa, pojawia się prawdziwy tuz tej estetyki, akordeonista Lars Hollmer, swego czasu lider szwedzkiej formacji Samla .

Rafał Księżyk

Skład poszerzony o skrzypaczkę Takumi FUKUSHIMA (ex-AFTER DINNER, ARMINIUS) a w jednej kompozycji gra Lars HOLLMER. Pieśni i piosenki pokręcone i inspirowane różnymi "muzykami ludowymi". Dynamiczna, perełkowo aranżowana, pełna namiętności i wigoru muzyka - jak przedtem. Ale mniej szorstka i kanciasta, zaokrąglona, pełniejsza i łagodniejsza.

Henryk Palczewski